شرکت مخابرات ایران به جای ارتقای کیفیت خدمات، روی سود از خطوط قطع‌شده سرمایه‌گذاری کرده؛ سیستمی که در آن کاربر هرچه دیرتر به قبض برسد، مبلغ بیشتری باید بابت سود رزرو پرداخت کند و عملاً در یک چرخه بدهی ابدی گرفتار می‌شود.