عدالت شهری فراتر از توزیع امکانات و توسعه زیرساخت‌ها، به معنای فراهم‌کردن فرصت‌های برابر برای همه شهروندان در بهره‌مندی از خدمات، فضاهای عمومی و امکانات زندگی شهری است؛ مفهومی که تحقق آن، به‌ ویژه در کلان‌شهری مانند تهران، مستلزم توجه به تفاوت‌های اجتماعی و جسمی شهروندان، رفع موانع دسترسی و سنجش عملکرد مدیریت شهری بر اساس میزان اثرگذاری اقدامات در بهبود کیفیت زندگی مردم است.