لحظه‌ی آشکارشدگی بی‌گناهی قربانی، همان لحظه‌ی بحران مشروعیت و مقبولیت نظم و نظام مستقر نیز هست. نظم و نظامی که با قربانی تداوم یافته، توسط شبح آن قربانی فرومی‌پاشد. به بیانی دریدایی، شبحِ قربانی، دیر یا زود، از گور برمی‌خیزد، و دیگر کسی را توان و امکان کنترل آن نیست.