بازنگری در سیاست خارجی، تعدیل انتظارات و پذیرش انعطاف، هرگز به معنای وانهادن منافع ملی نیست؛ بلکه دقیقاً راهی برای بازتعریف واقع‌بینانه‌ی همان منافع در جهان پرآشوب امروز است.